Wanneer de reporter aan Primo vraagt of Peter Bulckaen gevoeliger wordt naarmate hij ouder wordt, geeft de acteur aan dat hij dit eigenlijk altijd al geweest is.
“Ik denk dat dit met mijn beroep heeft te maken”, gaat hij van start. “Ik leef me gemakkelijk in situaties in. Maar het grootouderschap is wel iets dat je raakt natuurlijk. Je kunt blijven kijken naar zo’n kindje.”
Alle clichés over het grootouderschap zijn dan ook helemaal waar volgens Peter. “Toen ik Coletje voor het eerst zag liggen, schoot ik helemaal vol. Zo ontroerend! Voor mijn vrouw was het nog specialer. Zij heeft haar dochter zelf op de wereld gezet en daar komt nu een kindje uit, een nieuw leven. Colette maakt ook het viergeslacht compleet: Marthes oma leeft nog, haar mama, zijzelf en nu Colette.”
De acteur merkt ook op dat het ongelooflijk is hoe snel zo’n kindje verandert. “Soms zien we Colette twee weken niet en dan is het frappant hoe snel ze bijleert. Het is belangrijk om zoveel mogelijk van die momenten te genieten.”
